Ísland í BNA!

Sá mikli efnahagsvandi sem nú steðjar að okkur Íslendingum kristallast að mestu í þeirri staðreynd að krónan er ónýt og ekki getum við prentað erlendan gjaldeyri til að greiða okkar háu skuldir. Margar lausnir hafa verið nefndar á þessum vanda, og snúa þær flestar að Evru og Evrópusambandinu. Gallinn á þeirri lausn er sá að það tekur djöfull langan tíma að komast þangað inn, og á meðan blæðir þjóðinni út. Hafa þá sumir nefnt einhliða upptöku Evru eða Dollara en við vitum öll að það mælist ekkert voðalega vel fyrir hjá ESB né BNA. Hvað er þá til ráða?

Sumir hafa kastað fram þeirri hugmynd að Ísland gangi einfaldlega í Bandalag ríkja Norður Ameríku. Í sjálfu sér finnst mér sú hugmynd ekkert verri en hver önnur, en sá galli er á henni að það er ekki hægt að ganga bara sisona í BNA, það er ekki einu sinni hægt að senda inn umsókn! Svo er alls ekki víst að Bandaríkjamenn hafi nokkurn áhuga á að fá okkur. Þessum efa væri hægt að eyða með einu símtali, Össur einfaldlega hringir í Hillary og spyr hana, hvort þetta sé einhver möguleiki. Ef hún segir nei getum við einfaldlega hætt að láta okkur dreyma, ef hún segir já, ef til vill eða kannski, getum við byrjað að plotta.

Ég get alveg séð það fyrir mér að Bandaríkjamenn hafi áhuga á að innlima Ísland. Hugsanlegar olíuauðlindir hljóta að virka mjög lokkandi á þjóðina sem drap rafbílinn. Að sama skapi hlýtur þekking Íslendinga á “hreinum” aflgjöfum að virka lokkandi af sömu ástæðum. Lega landsins með tilliti til auðlinda á sjávarbotni í N-Atlantshafi gæti líka spilað inní, sem og í hernaðarlegu tilliti (það tromp virðist þó vera að missa sinn slagkraft, en við tjöldum auðvitað öllu til til að lokka Kanann hingað.) Þessi hugmynd hefur meira að segja verið reifuð í bandarísku sjónvarpi, af hinum mikla snillingi Bill Maher. Hann var mjög hrifinn af hugmyndinni og sagði að ef einhver væri ósáttur við að ríkin yrðu 51 væri sá vandi auðleystur. “Norður og Suður Dakóta, þið verðið Dakóta” sagði hann.

En ef að Bandaríkjamenn skella á nefið á okkur, er alls ekki öll nótt úti. Þá legg ég til (og mér þykir þetta jafnvel vænlegri kostur en BNA) að við biðlum til Normanna að gerast hérað í Noregi að nýju. Bjóðum þeim Nýja sáttmála sem tryggir okkur kaupskip á ca. 6 vikna fresti. Tökum upp norska krónu og leyfum þeim að sjá algjörlega um olíuleit og vinnslu við Íslandsstrendur, svo skiptum við gróðanum 50/50. Ég er jafnvel til í 40/60 ef Norðmenn reynast tregir til að sjá aumur á frændum sínum í vestri. Með réttu ætti þeim að renna blóðið til skyldunnar, en hver vill svo sem taka að sér gjaldþrota þjóð?

Þá er einn kostur eftir í stöðunni, sem ég hefur áður reifað hér, en það er að biðla til Rússa. Sá er þó galli á gjöf Njarðar að þegar ég fann uppá þessari lausn vorum við ekki skuldsett upp fyrir haus útaf Icesave. Einhvern veginn sé ég ekki að það henti Íslendingum neitt sérstaklega vel að vera rússnesk nýlenda, með nýlendustjórnina í Kreml. En bara það að ræða við Rússa gæti sett okkur í nýja og miklu betri samningastöðu við Bandaríkjamenn. Ég er nokkuð viss um að ef Óbama fær veður af því að Íslendingar séu eitthvað að gæla við Rússa hringir hann samstundis í Hillary og segir henni að hafa samband við íslensk stjórnvöld undir eins. Ég ímynda mér að símtalið verði eitthvað á þessa leið:

BO: “Hey Hillary, it’s me, B-dog. Didn’t you say that someone from Iceland called you the other day, asking to join the US?”
HC: “Yeah that’s right, someone called Ozzy or something. I just laughed and told him No way José!”
BO: “Yeah about that. Apparently Putin and Russia are planning a massive invasion into the states, that they will launch from Iceland. Call Ozzy and tell them they’re in. Oh yeah, and call south and north Dakota and tell them, starting Monday, they will be just Dakota.”
-click 

Kóngurinn er löngu fallinn úr hásætinu sínu

Það er einhver undarleg firring að skjóta rótum í íslensku samfélagi þessa daganna. Gætir hennar helst hjá ungum Sjálfstæðismönnum (en einnig hjá þeim sem eldri eru, og jafnvel ekki einu sinni sjallar) og er hún á þá leið að Davíð Oddsson sé eini bjargvættur þjóðarinnar. Sumir vilja jafnvel ganga svo langt að fá Davíð aftur til forystu í flokknum, og þá auðvitað flokkinn aftur í forystu í þjóðmálum. Í öðrum álíka gáfulegum fréttum hefur einnig heyrst að það eigi að klóna Stalín og endurreisa Sovétríkin undir hans stjórn.

Gullfiskaminni Íslendinga hefur löngum verið þekkt þegar kemur að stjórnmálum, en nú þykir mér steininn taka algjörlega úr. Baldur McQueen gerir þessu glæsilega skil á heimasíðu sinni, þar sem hann talar um FyrirhrunsDavíð og EftirhrunsDavíð, sem eru augljóslega ekki sammála um hvernig eigi að taka á Icesave vandanum:

Fyrir hrun bauðst Davíð ágætt tækifæri á afneita ábyrgð ríkisins á bönkunum.  Það gerði hann ekki, heldur upplýsti breskan almenning um að íslenska ríkið gæti gleypt slíka ábyrgð, þó allir bankarnir hryndu.

Eftir hrun kannast Davíð ekkert við þetta.  Nú þykir honum mesta firra að ríkið gleypi nokkurn skapaðan hlut.

FyrirhrunsDavíð og EftirhrunsDavíð eru dálítið ósammála, en teljast þó að meðaltali hlutlausir.

Kannski karlanginn ætti að lúta því meðaltali og hafa ginið sem mest lokað á ævikvöldinu.

Og helst örlítið lengur.

Á heimasíðu baldurs er svo linkur á þessi ummæli Davíðs í bresku útvarpi.

Davíð ætti að sjá sóma sinn í því að halda kjafti, enda ber hann sjálfur mikla ábyrgð á hruninu. Sjálfstæðismenn sem nú sitja í stjórnarandstöðu ættu að gera slíkt hið sama, enda bera þeir flestir höfuðábyrgð á klúðrinu. Það er t.d. mjög athyglisvert að lesa skrif Guðna Th. í Hruninu þar sem hann bendir á að viðskiptaráðuneyti Björgvins G hafi sett saman aðgerðaráætlun síðasta sumar til að bregðast við bankahruni, en þegar á hólminn var komið héldu Sjálfstæðismenn Samfylkingarmönnum algjörlega fyrir utan atburðarrásina þangað til að það var um seinan, og lugu hreinlega uppí opið geðið á þeim til að fela sannleikann frá þeim.

Þess vegna finnst mér mjög skrítið að Samfylkingin hafi hangið jafn lengi í stjórnarsamstarfinu og raun ber vitni. Mér finnst líka enn skrítnara að Björgvin hafi verið eini ráðherrann sem hafði manndóm í sér til að segja af sér, þegar hann hefði með réttu átt að froðufella af reiði og heimta stjórnarslit (eða eitthvað aðeins minna dramatískt).

Annars sé ég ekki nokkra leið til að mynda sér upplýsta skoðun á Icesave málinu. Það sem mig fýsir mest að vita er hvers vegna jafn eiðarður maður og Steingrímur J skipti um skoðun, eitthvað hlýtur hann að vita sem ég veit ekki. Og ég vil fá að vita það núna strax.

Donnie Brasco og anti climax dauðans

Donnie Brasco, fínasta mynd. Mikið og langt build up að einhverju rosalegu bösti í endann en nei, enginn handtekinn, enginn drepinn (Lefty hugsanlega drepinn, a.m.k. átti hann von á því, en hann átti líka von á því fyrr í myndinni og lifði það ágætlega af). Þessi 500 dollara ávísun í lokin var alveg algjör frat endir. Alveg “I spent 5 years as an undercover agent and all I got was this lousy T-shirt!” 

Hvílíkt og annað eins anti climax.

Tvífarar mánaðarins

Ég er búinn að vera að horfa á fyrsta season-ið af Fringe núna og shit hvað Joshua Jackson og Geir Ármann eru líkir! Þetta er bara einn og sami maðurinn. Geir er ekkert útí Danmörku að læra, hann er klárlega í Bandaríkjunum að meika það sem leikari!

Hægra megin: Geir Ármann, vinstra megin: Joshua Jackon, eða var það öfugt? Ég hreinlega er ekki viss lengur!

Innilega óviðeigandi

Er það bara ég, eða er myndin á forsíðu skattur.is alveg innilega óviðeigandi á heimasíðu sem þessari? Eða er þetta kannski sú framtíðarsýn sem skattgreiðendur Íslands þurfa að horfast í augu við, þ.e. að landið sé um það bil að breytast í eitt stórt eyðibýli.

Orð dagsins

“When one person suffers from a delusion, it is called insanity. When many people suffer from a delusion it is called Religion.”

Byrjaði loksins á The God Delusion eftir Richard Dawkings í dag, þó svo að þessi tilvitnun sé reyndar ekki hans eigin.

Gangið á guðs vegum!

Alþjóðlegur skandall

Nú verða lesnar fréttir.

Í fréttum er það helst að fjallmyndarleg kona ákvað að vera í þægilegum íþróttabuxum þegar hún fór í 12 tíma flug til Japans frekar en einhverju alþjóðlegu hátískumerki. Hefur þessi hegðun konunnar vakið mikla hneykslan alþjóðasamfélagsins og hafa helstu þjóðarleiðtogar heimsins beint þeim tilmælum til konunnar að hún láti þetta ekki koma fyrir aftur.

4 mörk úr einu víti?

Á mbl.is stendur:

Guðjón Valur Sigurðsson var markahæstur í íslenska liðinu með 10 mörk, þar af fjögur úr vítakasti

Ekki veit ég hvernig strákurinn fór að þessu, en einhvern veginn virðist honum hafa tekist að skora 4 mörk úr einu og sama vítakastinu. Geri aðrir betur.

Super size Siggeir

Ég fékk frábæra hugdettu þar sem ég sat á Stjörnutorgi áðan og gúffaði í mig McTófú heilsuborgara, diet kóki og jógúrt McFlurry. Hvernig væri að endurtaka tilraunina úr Super size me? Eins og alþjóð veit þá voru niðurstöðurnar í þeirri mynd allar skakkar þar sem gaurinn var grænmetisæta svo að auðvitað fokkaðist hann upp. En ég varð fljótt afhuga þessari hugljómun því ég vissi alveg hver niðurstaðan yrði, ég yrði bara fucking feitur (feitari), og hvað er spennandi við það að framkvæma tilraun ef þú veist niðurstöðurnar fyrir fram?

Þá fékk ég aðra hugmynd, nokkurskonar félagsfræðileg tilraun/athugun, eða jafnvel öllu heldur sálfræðileg tilraun.

Tilraunin fellst í því að láta einn (eða jafnvel fleiri til þess að fá samanburð) einstakling sitja á Stjörnutorgi í X langan tíma dag hvern í heilan mánuð. Það eina sem tilraunadýrið þarf að gera er að hlusta á allar samræðurnar sem hann heyrir útundan sér. Ég er ekki að tala um að liggja á hleri á næsta borði heldur bara hlusta. Detta inn og útúr samræðum. Meginþorri þeirra sem heimsækja Kringluna eru nefnilega stelpur á gelgjunni, og guð minn góður hvað það vellur mikil vitleysa uppúr þessum manneskjum. Þær eru svo yfirborðskenndar, grunnhyggnar og dramatískar að það liggur við að ég neyðist til að afsaka mig meðan ég æli. Ég borða oft á Stjörnutorgi þar sem ég vinn í Kringlunni og þarft oftar en ekki á smá reality tjekki að halda þegar ég kem aftur niðrí búð.

Að leggja það á einhvern einstakling að hlusta á þessar innihaldslausu og mellódramatísku samræður allan daginn í heilan mánuð mun bara enda á einn veg, með geðveiki eða dauða, eða jafnvel kokteil af hvoru tveggja.

Sjálfboðaliðar í þessa tilraun óskast.

Að gera eitthvað uppbyggilegt með börnunum sínum

Ég held að það sé öllum börnum og foreldrum hollt að eiga einhver sameiginleg áhugamál til að stunda saman. Ég og pabbi förum t.dd oft á skytterí saman og höfum líka farið í ófáar á fjöll og firnindi. Hann og systir mín deila svo gríðarlegum áhuga á hestamennsku. Svona lagað styrkir böndin, og hver þarf ekki á slíku að halda á þessum síðustu og verstu? Samkennd og samstaða, það er málið í dag.

Þess vegna finnst mér alveg frábært að Tómas R. Einarsson skuli mæta og styðja dóttur sína í hústökuaðgerðum. Ég get þó ekki sagt að ég sjái pabba fyrir mér í álíka aðgerðum.

Að öðru krepputengdu. Úlfar Eysteinsson á 3 frökkum hefur tekið uppá því að safna skeggi til að mótmæla háum stýrivöxtum, og ætlar ekki að raka sig fyrr en þeir fara vel niður fyrir 10 prósentin, og hvetur hann aðra karlmenn til að taka þátt í þessum táknrænu mótmælum. Þetta þykir mér stórkostleg hugmynd hjá Eysteini, enda fagna ég öllum ástæðum sem menn finna til að safna skeggi.

Ég spáði því einmitt  um daginn að það yrði mjög greinanleg aukning á Íslandi í tveimur klippingarstílum, þ.e.a.s. snoðun og síðu hári. Skeggvöxturinn fylgir að sjálfsögðu í kjölfarið, enda fara rakvélablöð stighækkandi dag frá degi. En það dylst þeim ekki sem búa hér við hungurmörk svo ég held ég bara þegi.