Pakkaflóð

Ok, ég er ekkert að segja að við höfum fengið óvenju marga pakka þessi jólin en ég þurfti nú samt að fara þrjár ferðir út í bíl til að sækja þá alla! (Ef þið eruð að nota gay vafra eins og Internet Explorer klikkið þá á myndina til að sjá hana alla. Um að gera líka að klikka á hana þó maður sjái hana til að sjá hana í fullum skrúða).

Annars var þetta algjör pakka klikkun, sirka 60 pakkar undir og í kringum tréð og þar af fjórðungur til Emilíu!

Gleðileg jól!

Ég veit að jólin eru ekki alveg komin en ef ég þekki ráðamenn youtube og Family Guy rétt hverfur þetta myndband fljótlega svo ég hendi því inn núna með jólakveðju! Njótið þessa á meðan þið getið.

Undarleg forgangsröðun hjá lögreglunni

Undanfarið hefur lögreglan á höfuðborgarsvæðinu legið undir ámæli fyrir undarlegar áherslur í löggæslumálum, að hafa “ekkert betra að gera.” Það er jú vægast sagt undarlegt að heyra helgi eftir helgi sögur af nauðgunum og slagsmálum í miðbæ Reykjavíkur þegar alltof oft fylgir sögunni að lögreglumenn hafi ekki viljað skerast í leikinn heldur haldið kyrru fyrir í bílum sínum meðan á ósköpunum stendur. Oftar en ekki heyrir maður af lögreglan láti ekki sjá sig fyrr en slagsmálin eru yfirstaðin og óróaseggirnir á bak og brott, og jafnvel toppi svo allt saman með því að handtaka saklausa menn. Hvort það er eitthvað til í þessu síðastnefnda skal ósagt látið, en þetta er a.m.k. orðið á götunni. En svo um leið og einhver pissar uppvið staur ætlar allt um koll að keyra. Lögreglan mætt á svæðið áður en maður nær að hrista hann og menn snúnir niður ef þeir koma ekki þegjandi og hljóðalaust. Það er í raun alveg fáránlegt að heyra fréttir þess efnis að sektir útaf hlandsvettingi niðrí bæ séu komnar í á fjórðu milljón á skömmum tíma, meðan á sama tíma er fólk hætt að fara að skemmta sér niðrí bæ sökum þess að það óttast um líf sitt og limi, og jafnvel meydóm.

Lögreglan í Reykjavík virðist ekki hafa neitt annað að gera en að elta smákrimma. Krakka sem gera símaöt, töffara sem gefa fokk jú merki í hraðamyndavélar og svanga útigangsmenn. Mér þótti nú steininn taka endanlega úr þegar ég las það í Fréttablaðinu í morgun að það ætti að draga félaga minn Lee Reyni fyrir dóm fyrir það eitt að stela ekki lifrapylsu. Ef að þið lesið greinina sem ég linkaði á sjáið þið að Lee stal ekki lifrapylsunni, heldur skilaði henni og baðst afsökunnar. Verslunarstjórinn vildi koma honum í húsaskjól og í sameiningu ákváðu þeir að hringja í lögregluna þar sem gistiskýlið var fullt. Lögreglan hins vegar ákvað uppá sitt einsdæmi að kæra Lee, þrátt fyrir að verslunarstjórinn hafi ekki kært. Nú er Lee á leiðinni fyrir dómara og mun kosta skattkerfið svo miklu miklu meira heldur en einn helvítis sláturkeppur. Hvers konar endemis vitleysa er þetta? Nú þekki ég Lee bara af góðu. Vissulega þykir honum sopinn góður en hann er líka góður (lyga)sögumaður og söngvari. Indæliskall sem tók eitt sinn fyrir mig lagið í BTSK á mjög annasömum degi í desember og sagði mér sögur af því að veitingastjóri Perlunnar hefði viljað bóka hann til að skemmta, því söngrödd hans væri svo lík Frank Sinatra.

En hvar liggur rót vanda lögreglunnar? Ég held að einfaldast væri að benda á yfirlögregluþjóninn Geir Jón Þórisson, það er auðvitað tóm tjara að eitt af andlitum lögreglunnar útá við og einn af þeirra innstu koppum í búri sé á sama tíma einn af helstu trúðum Omega sjónvarpsstöðvarinnar. Hvað næst, á kannski að ráða handritshöfunda Teletubbies til að sjá um lögreglusamþykktir borgarinnar? Geir þarf augljóslega að víkja en vandinn er djúpstæðari en þetta. Heilt yfir virðist stéttinn einfaldlega ekki nógu vel mönnuð, enda skyldi engan undra þegar ekki er hægt að borga vörðum laga og réttar mannsæmandi laun. Ef að menn geta varla dregið fram lífið á lögreglulaunum þá fara þeir tæpast að vernda líf annarra.

Þarna þarf að verða breyting á og ekki seinna en í gær. Hópur af hugleysingjum sem eyðir helgarvöktum á rúntinum um miðbæinn gerir engum gagn, og jafnvel meiri óleik heldur en hitt. Hérna áður fyrr var þetta ekki svona, þegar ég hugsa um lögguna sé ég fyrir mér menn eins og Hjalla og Sigga Bergmann. Helmassaða gaura sem fótbrjótamenn þegar þeir tækla þá og léttklikkaða gaura sem hlaupa uppi skellinöðrur þegar þannig liggur á þeim. Með þannig menn á vakt niðrí miðbæ um helgar þyrfti enginn að hafa áhyggjur, nema afbrotamennirnir.

Gillz að fara á kostum

Ég verð að játa að ég þoldi ekki kallana.is og því síður Gillzeneggerinn á sínum tíma. Svo dó síðan þeirra blessunarlega drottni sínum og Gillz dró sig útúr sviðsljósinu en hann hefur komið ferskur til baka með síðun sína, gillz.is. Á dögunum setti hann inn færslu þar sem hann sagði einfaldlega það sem allir karlmenn eru að hugsa, þ.e. að allir þessir öfga femínistar sem eru að gera alla brjálaða þurfi einfaldlega að fá aðeins í hana, svona aðeins til þess að blíðka þær til.

Svo varð allt vitlaust og einhverjar kellingar (femínistar) tala um að Gillz óski þessum konum þess að þær verði fyrir kynferðislegu ofbeldi! Hvernig í ósköpunum er hægt að mistúlka manninn svona? Finnst þessum konum kannski allt kynlíf vera ofbeldi? Leiðinlegasti bloggari landsins tekur líka undir með þeim, enda ekki þekktur fyrir sjálfstæðar skoðanir pilturinn sá. Þessi bull frétt er hér. Gillz er reyndar búinn að setja færsluna inn aftur, enda er ekki hægt að sitja þegjandi og hljóðalaust undir svona bull ásökunum.

Bloggin sem eru tengd við fréttina eru flest á sömu leið, engin þorir að hugsa sjálfstætt og allir reyna að vera eins pólítískt rétthugsandi og mögulegt er. Skoðanasnauðir bjöllusauðir allir með tölu, nema snillingurinn Jón Guðmundsson. Hér kemur smá útdráttur úr færslu hans um Gillz og femínistana.

,,Þessi bloggfærsla hans um feministana er einmitt dæmi um hárbeitta rökhugsun sem ræðst beint að rótum vandans og lætur almenna umræðu ekki móta sig, heldur rýnir sjálfstætt í aðstæður og kemst að niðurstöðu. Á meðan aðrir þræta um hvort þeir eru sammála femínisma eins og hann leggur sig eða hvort merkja eigi börn við fæðingu, þá hugsar Gillz “Hvað er eiginlega að þessum konum? Hvað vantar þær?” Og kemst að réttri niðurstöðu að vanda. Það sem þær vantaði var einfaldlega kynlíf.

Ég man nú eftir niðursetningi á einum bænum þar sem ég var í sveit hér áður, sem aldrei hafði stundað kynlíf. Hún lét alltaf eins og yxna nykur, gekk um bölvandi og ragnandi heilu dagana og réðst á allt sem var karlkyns með skömmum og svívirðingum. Mér er því miður ekki kunnugt um hvort hún lagaðist einhvern tíman, en mig grunar að það sem hana vantaði hafi verið gott kynlíf. Það hefur a.m.k. alltaf veitt mér nokkra sálarró að stunda kynlíf, ef ég á að segja eins og er.”

Mikið er ég feginn að það eru ennþá alvöru karlmenn eins og Jón Guðmundsson og Gillz eftir í heiminum sem eru ekki hræddir við að segja sína skoðun, þó þær séu kannski ekki alveg í takt við umræðuna.